ਅਲਬਰਟਾ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਮੱਸਲਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਦੋ ਨਵੇਂ ਸਿਖਲਾਈਯਾਫ਼ਤਾ ਕੁੱਤੇ ਤਾਇਨਾਤ
ਅਲਬਰਟਾ: ਸੂਬੇ ਦੇ ਝੀਲਾਂ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਜਲ ਸਰੋਤਾਂ ਨੂੰ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਜਲਜੀਵੀ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਅਲਬਰਟਾ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਦੋ ਨਵੇਂ ਸਿਖਲਾਈਯਾਫ਼ਤਾ ਸੰਰੱਖਣ ਕੁੱਤੇ ‘ਜੇਨ’ ਅਤੇ ‘ਵਿਨੀ’ ਤਾਇਨਾਤ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾ ਰਹੇ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਕੁੱਤੇ ਹਾਈਲੋ ਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਗੇ।ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਿਖਲਾਈਯਾਫ਼ਤਾ ਕੁੱਤੇ ਕਿਸ਼ਤੀਆਂ ਅਤੇ ਕੰਢਿਆਂ ’ਤੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ’ਤੇ ਮੱਸਲਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਸੁੰਘ ਕੇ ਪਛਾਣ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਾਟਰਕ੍ਰਾਫਟ ਇੰਸਪੈਕਟਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਮੱਸਲਾਂ ਨੂੰ ਅਲਬਰਟਾ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨਗੇ।
ਅਲਬਰਟਾ ਦੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਖੇਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਮੰਤਰੀ ਗ੍ਰਾਂਟ ਹੰਟਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇਨ ਅਤੇ ਵਿਨੀ ਦੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੂਬੇ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਜਲ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇਗੀ।ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਮੱਸਲ ਜਲਜੀਵੀ ਵਾਤਾਵਰਣ, ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਅਤੇ ਸੂਬੇ ਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਲਈ ਵੱਡਾ ਖ਼ਤਰਾ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਹੀ ਅਜਿਹੀ ਕਿਸ਼ਤੀ, ਜਿਸ ’ਤੇ ਮੱਸਲ ਲੱਗੇ ਹੋਣ, ਪੂਰੇ ਜਲ ਸਰੋਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਜਾਂਚ ਅਤੇ ਰੋਕਥਾਮ ਨੂੰ ਬੇਹੱਦ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।ਅਲਬਰਟਾ ਦੀਆਂ ਸੰਰੱਖਣ ਕੇ-9 ਟੀਮਾਂ ਨੇ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਿਖਲਾਈ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਜ਼ੀਬਰਾ, ਕਵਾਗਾ ਅਤੇ ਗੋਲਡਨ ਮੱਸਲਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨੀ ਸਿਖਾਈ ਗਈ।
ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸਾਲ ਰਿਕਾਰਡ 12 ਵਾਟਰਕ੍ਰਾਫਟ ਜਾਂਚ ਕੇਂਦਰ ਚਲਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਅਲਬਰਟਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮੋਟਰ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਮੋਟਰ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਸ਼ਤੀਆਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। 1 ਮਈ ਤੋਂ 30 ਸਤੰਬਰ ਤੱਕ ਪੂਰਬੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਸਰਹੱਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਅਲਬਰਟਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਵਾਟਰਕ੍ਰਾਫਟਾਂ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਜਾਂਚ ਲਾਗੂ ਹੈ।2026 ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਤੱਕ ਅਲਬਰਟਾ ਨੇ ਮੱਸਲਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ 6 ਕਿਸ਼ਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਹੈ। 2025 ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ 21,995 ਕਿਸ਼ਤੀਆਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ 2024 ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ 8,495 ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ। ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ 13 ਮੱਸਲ-ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਿਸ਼ਤੀਆਂ ਅਲਬਰਟਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਫੜੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।
ਅਲਬਰਟਾ ਵਿੱਚ ਵਾਟਰਕ੍ਰਾਫਟ ਜਾਂਚ ਸਬੰਧੀ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸਖ਼ਤ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਲਾਗੂ ਹਨ। ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਜਾਂਚ ਕੇਂਦਰ ’ਤੇ ਨਾ ਰੁਕਣ ਲਈ 4,200 ਡਾਲਰ ਅਤੇ ਸੂਬੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕਿਸ਼ਤੀ ਲਿਜਾਂਦੇ ਸਮੇਂ ਡਰੇਨ ਪਲੱਗ ਨਾ ਕੱਢਣ ਲਈ 600 ਡਾਲਰ ਜੁਰਮਾਨਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।ਸਰਕਾਰ ਮੁਤਾਬਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਉਪਰਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਅਲਬਰਟਾ ਦੇ ਜਲ ਸਰੋਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਵਾਤਾਵਰਣ, ਖੇਤੀਬਾੜੀ, ਜੰਗਲੀ ਜੀਵ, ਮਨੋਰੰਜਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਜਲ ਸਰੋਤਾਂ ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਮਿਊਨਿਟੀਆਂ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ।
